ನಿರಂತರ ನುಡಿ

ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ಈ ನಾಚಿಕೆ ಮುಂಗುರುಳ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿರಿಸಿ ಮೊಗವ ತಗ್ಗಿಸಿ ನೆಲ ಕೀಳೋ ಕಲಾತ್ಮಕತೆ ಯಾರಿಂದ ಬಂದು ನನಲ್ಲಿ ಹೇಳದೆ ಎಲ್ಲೋಡುವೆ ಕುಸುಮೆ

ಅಂದದ ಹೆಣ್ಣೇ ನಿನಗೇಕೆ ಶೃಂಗಾರ ಸುಮ್ಮನೆ ನಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ಸ್ತಬ್ದವಾಗುವುದು ನನ್ನೀ  ಚಲನವಲನ ನಿನ್ನ ಚಂದುಟಿಯ ನಗುವಿಗೆ

ತಿಳಿ ನೀಲಿ ಆಕಾಶ ಕೆಂಪಾಗಿ ನಗುತಿತ್ತು ತಿಳಿ ಹಸಿರ ಕಾನನ ಒಣಗಿ ಅಳುತಿತ್ತು ಹರಿಯೋ ಜಲಪಾತ ಹನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು ತಂಗಾಳಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಕರಗಿದೆ ಸಂಪತ್ತು  ಇನ್ನಾದರೂ ತಡಿಯೋಣ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಪತ್ತು

ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕುಬಿಡೆ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಖುಷಿಯಿಂದ ಹತ್ತಿ ಬಿಡುವೆ ಉಯ್ಯಾಲೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಿದ್ದರೆ ನನಗಿಲ್ಲ ಕತ್ತಲೆ ನಿನ್ನ ನಗುವೇ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಲೆ